Sygnały ostrzegawcze
Uczestnicy poznają sytuacje, które powinny przerwać rutynowe działanie i uruchomić alarmowanie.
ZAGROŻENIA CBRN I WYBUCHOWE
Praktyczne szkolenie przygotowujące pracowników, ochronę, osoby funkcyjne oraz kadrę zarządzającą do właściwej pierwszej reakcji na zagrożenia chemiczne, biologiczne, radiologiczne, nuklearne i wybuchowe.
Program koncentruje się na działaniach, które organizacja powinna podjąć w pierwszych minutach zdarzenia: rozpoznaniu sygnałów ostrzegawczych, ograniczeniu ekspozycji, alarmowaniu, izolacji miejsca, kontroli przemieszczania osób, uruchomieniu procedur oraz współpracy z właściwymi służbami.
Szkolenie przygotowuje uczestników do podejmowania działań odpowiadających ich funkcjom i kompetencjom. Identyfikacja nieznanych substancji, praca w strefie skażonej, specjalistyczna dekontaminacja i neutralizacja urządzeń wybuchowych pozostają zadaniami odpowiednio przygotowanych i uprawnionych służb oraz zespołów specjalistycznych.

Uczestnicy poznają sytuacje, które powinny przerwać rutynowe działanie i uruchomić alarmowanie.
Szkolenie porządkuje zasady izolacji miejsca, ograniczenia ekspozycji, ewakuacji lub pozostania w obiekcie.
Pracownicy, ochrona, recepcja, administracja i kierownictwo poznają swoje zadania w pierwszej reakcji.
Zakres i ćwiczenia dopasowujemy do obiektu, branży, procedur oraz możliwych źródeł zagrożenia.
Szkolenie nie powinno kończyć się na znajomości skrótu CBRNE ani rozpoznawaniu oznaczeń zagrożeń. Jego wartość pojawia się wtedy, gdy pracownicy, ochrona i kadra wiedzą, jak zachować się w sytuacji odbiegającej od normy oraz kto odpowiada za kolejne działania.
Po szkoleniu pracownicy lepiej rozumieją, kiedy należy przerwać rutynową czynność, ograniczyć kontakt ze źródłem zagrożenia i przekazać alarm. Ochrona oraz recepcja mogą sprawniej ograniczyć dostęp, kontrolować przepływ osób i przygotować przyjęcie służb.
Osoby funkcyjne i kierownictwo otrzymują uporządkowany obraz informacji potrzebnych do podjęcia decyzji o izolacji miejsca, ograniczeniu funkcjonowania obiektu, ewakuacji albo pozostaniu w budynku. Organizacja może również zweryfikować, czy jej procedury, kanały komunikacji i podział odpowiedzialności odpowiadają możliwym scenariuszom.
Pracownicy wiedzą, jakie sygnały wymagają przerwania działania i eskalacji zgłoszenia.
Ograniczane są zachowania mogące zwiększyć ekspozycję ludzi lub skalę zdarzenia.
Wiadomo, kto alarmuje, kto zbiera informacje, kto podejmuje decyzję i kto odpowiada za komunikację.
Ochrona, recepcja i administracja potrafią ograniczyć niekontrolowane przemieszczanie się osób.
Kadra rozumie różnicę między ewakuacją, izolacją części obiektu i pozostaniem w budynku.
Organizacja przygotowuje informacje, dostęp i zasoby potrzebne po przybyciu właściwych podmiotów.
Szkolenie jest przeznaczone dla firm, administracji publicznej, jednostek samorządu terytorialnego, placówek edukacyjnych, obiektów komercyjnych i innych instytucji, które chcą uporządkować pierwszą reakcję na zagrożenia CBRN oraz zdarzenia o możliwym charakterze wybuchowym.
Program może uwzględniać instalacje technologiczne, magazynowanie substancji, transport materiałów niebezpiecznych, strefy załadunkowe, uszkodzenia opakowań oraz zdarzenia obejmujące duże lub rozproszone przestrzenie.
Istotne są alarmowanie, odpowiedzialność osób funkcyjnych, ochrona ludności, komunikacja z pracownikami i mieszkańcami oraz współpraca ze służbami i innymi instytucjami.
Zakres może koncentrować się na roli recepcji, ochrony i administratora przy podejrzanej przesyłce, pozostawionym przedmiocie, nietypowym zapachu, nagłych objawach u kilku osób albo komunikacie o zagrożeniu zewnętrznym.
Szczególnego znaczenia nabierają kontrola przemieszczania, pomoc osobom wymagającym wsparcia, jasne komunikaty i ograniczenie ryzyka chaotycznego opuszczania obiektu.
Program może być przygotowany dla całego personelu albo dla wybranych grup: kadry zarządzającej, ochrony, recepcji, administracji, zespołu kryzysowego i osób odpowiedzialnych za ciągłość działania.
Poniższe warianty pokazują najczęściej stosowane kierunki realizacji. Nie są sztywnymi pakietami. Ostateczny program dobieramy do zagrożeń, funkcji uczestników i oczekiwanego efektu organizacyjnego.
Przeznaczony dla szerszej grupy pracowników. Koncentruje się na rozpoznawaniu sytuacji nietypowych, unikaniu zachowań zwiększających ryzyko, alarmowaniu oraz wykonywaniu komunikatów i poleceń organizacji.
Uczestnicy poznają podstawowe znaczenie zagrożeń CBRN i wybuchowych, ale nie są przygotowywani do specjalistycznego rozpoznawania czynnika.
Przeznaczony dla kadry zarządzającej, ochrony, recepcji, administracji, zespołu kryzysowego i osób funkcyjnych.
Program obejmuje ocenę dostępnych informacji, podział odpowiedzialności, komunikację, kontrolę dostępu, podejmowanie decyzji dotyczących ewakuacji lub pozostania w obiekcie oraz przygotowanie współpracy ze służbami.
Łączy przygotowanie uczestników z ćwiczeniem sprawdzającym alarmowanie, izolację miejsca, przepływ informacji, kontrolę przemieszczania oraz ścieżkę podejmowania decyzji.
Scenariusz przygotowujemy na podstawie charakteru obiektu, roli uczestników i uzgodnionych celów szkolenia.
Skrót CBRN odnosi się do zagrożeń chemicznych, biologicznych, radiologicznych i nuklearnych. Rozszerzenie CBRNE obejmuje dodatkowo zagrożenia związane z materiałami wybuchowymi i eksplozją.
Rządowe Centrum Bezpieczeństwa przedstawia zagrożenia CBRNE jako chemiczne, biologiczne, radiacyjne, jądrowe oraz związane z eksplozją. Państwowa Straż Pożarna wykorzystuje to pojęcie również w specjalistycznym przygotowaniu ratowników.
Obejmują uwolnienie substancji toksycznej, żrącej, drażniącej, łatwopalnej lub w inny sposób niebezpiecznej. Źródłem może być awaria instalacji, transport, magazynowanie, uszkodzenie pojemnika albo działanie celowe.
Pracownik powinien zauważyć nietypową sytuację, ograniczyć kontakt i uruchomić alarmowanie. Ustalenie składu nieznanej substancji należy do odpowiednio wyposażonych specjalistów.
Mogą być związane z materiałem niewiadomego pochodzenia, podejrzaną przesyłką, możliwością skażenia albo wystąpieniem nietypowych objawów u kilku osób.
Pierwsza reakcja organizacji powinna ograniczyć kontakt kolejnych osób, przemieszczanie materiału i niekontrolowane rozprzestrzenianie potencjalnego czynnika.
Są związane z materiałami promieniotwórczymi i możliwością narażenia na promieniowanie jonizujące.
Zagrożenie może nie być możliwe do rozpoznania za pomocą zmysłów. Znaczenie mają wiarygodne komunikaty, informacje o źródle zdarzenia oraz wskazania specjalistycznych urządzeń obsługiwanych przez przygotowane osoby.
Obejmują zdarzenia związane z materiałami jądrowymi, obiektami wykorzystującymi technologie jądrowe albo następstwami zdarzenia nuklearnego.
W zależności od sytuacji właściwym działaniem może być ewakuacja albo pozostanie w zabezpieczonym budynku. Oficjalne zalecenia dla części zagrożeń promieniotwórczych przewidują pozostanie wewnątrz uszczelnionego obiektu, ograniczenie wentylacji oraz oczekiwanie na komunikaty właściwych służb.
Komponent „E” obejmuje podejrzane przedmioty i przesyłki, materiały wybuchowe, improwizowane urządzenia oraz sytuacje, w których eksplozja może stanowić samodzielne lub wtórne zagrożenie.
Zadaniem pracownika jest przerwanie rutynowego działania, ograniczenie możliwości zbliżania się kolejnych osób i uruchomienie alarmowania. Techniczne rozpoznanie i neutralizacja pozostają zadaniem uprawnionych specjalistów.
Podejrzanego przedmiotu nie należy dotykać, otwierać ani przemieszczać. Zadaniem organizacji jest ograniczenie dostępu, uruchomienie alarmowania i przekazanie informacji właściwym służbom.
W szkoleniu dla organizacji nie chodzi o identyfikowanie konkretnej substancji, czynnika lub urządzenia. Chodzi o zauważenie sytuacji nietypowej, ograniczenie ekspozycji i uruchomienie właściwej ścieżki reagowania.


Chcesz uporządkować różnice między tymi pojęciami?
Przeczytaj, czym różnią się zagrożenia CBRN i CBRNE oraz jak powinna reagować organizacja →Zdarzenie CBRNE może początkowo przypominać awarię techniczną, zasłabnięcie, rozlanie substancji, uszkodzenie przesyłki, nietypowy zapach albo pozostawienie przedmiotu w nieoczekiwanym miejscu.
Bez przygotowania pracownicy mogą podchodzić do źródła, dotykać przedmiotów, próbować sprzątać nieznany materiał albo samodzielnie rozpoczynać ewakuację. Równie poważnym problemem bywa brak jednoznacznej odpowiedzi na pytania: kto otrzymuje zgłoszenie, kto alarmuje służby, kto ogranicza dostęp i kto może podjąć decyzję wpływającą na funkcjonowanie obiektu.
Nie każda sytuacja wymaga natychmiastowego opuszczenia całego budynku. Przy określonych zagrożeniach bezpieczniejsze może być pozostanie wewnątrz, ograniczenie wentylacji albo zamknięcie części obiektu. Decyzja zależy od rodzaju i lokalizacji źródła, możliwości rozprzestrzeniania się zagrożenia, kierunku ewakuacji oraz komunikatów właściwych organów.
Organizacja nie powinna dopiero w czasie zdarzenia ustalać, kto alarmuje, kto podejmuje decyzję, kto kontroluje dostęp i kto odpowiada za komunikację.
Zakres ustalamy po poznaniu organizacji, środowiska pracy i roli uczestników. Poszczególne elementy dobieramy inaczej dla całego personelu, inaczej dla ochrony i recepcji, a inaczej dla kadry kierowniczej i zespołu kryzysowego.
Uczestnicy poznają sytuacje, które powinny zostać uznane za potencjalnie niebezpieczne: nieznaną substancję, uszkodzony pojemnik, rozsypany materiał, podejrzaną przesyłkę, pozostawiony przedmiot, nietypowe objawy u kilku osób albo informację o zdarzeniu poza obiektem.
Uczą się, kiedy przerwać wykonywaną czynność, nie zbliżać się do źródła, wycofać się i uruchomić alarmowanie.
Szkolenie porządkuje zasady ograniczania dostępu oraz ochrony innych pracowników przed przypadkowym kontaktem z potencjalnym czynnikiem.
Omawiamy błędy takie jak gromadzenie się świadków, powrót po rzeczy osobiste, sprzątanie nieznanego materiału, przenoszenie przesyłki czy wpuszczanie kolejnych osób do pomieszczenia.
Uczestnicy uczą się przekazywać informacje potrzebne osobom decyzyjnym i służbom: co zauważono, gdzie znajduje się źródło, ile osób mogło mieć kontakt, jakie objawy wystąpiły i jakie działania zostały już podjęte.
Komunikat powinien opierać się na obserwacjach, a nie na niepotwierdzonym rozpoznaniu.
Podczas zajęć omawiamy, jakie informacje powinny poprzedzać decyzję o opuszczeniu budynku, zamknięciu części obiektu lub pozostaniu wewnątrz.
Uczestnicy nie otrzymują jednego schematu obowiązującego w każdej sytuacji. Poznają natomiast role osób zbierających informacje, podejmujących decyzje i wykonujących uzgodnione działania.
Zakres obejmuje zachowanie po ujawnieniu podejrzanego przedmiotu lub przesyłki, ograniczenie dostępu, alarmowanie, komunikację oraz przygotowanie współpracy ze służbami.
Uczestnicy poznają zachowania mogące zwiększyć ryzyko, w tym dotykanie, otwieranie, przenoszenie, potrząsanie lub podejmowanie prób samodzielnego sprawdzenia przedmiotu. Oficjalne zalecenia dotyczące niebezpiecznych przesyłek wskazują między innymi na potrzebę unikania ich otwierania i przemieszczania, ograniczenia dostępu oraz stosowania się do poleceń służb.


Organizacja powinna przygotować się nie tylko do wezwania pomocy, lecz także do sprawnego przyjęcia służb w obiekcie.
Uczestnicy poznają znaczenie wskazania miejsca zdarzenia, przygotowania dostępu, przekazania informacji o instalacjach i osobach potencjalnie narażonych oraz opisania czynności wykonanych przed przyjazdem służb.
Szkolenie może zostać rozszerzone o ćwiczenie oparte na zdarzeniu dopasowanym do organizacji.
Scenariusz może dotyczyć podejrzanej przesyłki, nieznanej substancji, nietypowych objawów u pracowników, komunikatu o zagrożeniu radiologicznym, ujawnienia podejrzanego przedmiotu albo zdarzenia obejmującego część obiektu.
Uczestnicy ćwiczą ocenę dostępnych informacji, alarmowanie, izolację miejsca, podział odpowiedzialności, kontrolę dostępu i przekazywanie komunikatów. W wariancie dla kadry kierowniczej sprawdzany jest również proces decyzyjny oraz współpraca między kierownictwem, ochroną, administracją i zespołem kryzysowym.
Ćwiczenia nie polegają na wykonywaniu zadań należących do specjalistycznych zespołów CBRNE. Ich celem jest sprawdzenie, czy organizacja potrafi uruchomić własne procedury i utrzymać kontrolę nad działaniami do czasu przyjazdu właściwych służb.
Po zakończeniu zespół RiskCom omawia przebieg i wskazuje obszary wymagające dalszego uporządkowania.
W zależności od ustalonego programu część dotyczącą zagrożeń wybuchowych prowadzi Marek Pilewski, posiadający przygotowanie w zakresie działań minersko-pirotechnicznych oraz doświadczenie w prowadzeniu specjalistycznych szkoleń w warunkach podwyższonego zagrożenia.
Marek Pilewski jest instruktorem samodzielnych działań minersko-pirotechnicznych z uprawnieniami do neutralizacji urządzeń wybuchowych. Ukończył również szkolenie C-IED Train the Trainers T3 w Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych we Wrocławiu.
Doświadczenie prowadzącego wykorzystywane jest do wyjaśnienia sposobu myślenia specjalisty, znaczenia prawidłowego zabezpieczenia pierwszej reakcji oraz błędów, które mogą utrudnić działanie Policji i innych uprawnionych służb.
Uczestnicy nie są przygotowywani do technicznego rozpoznawania ani neutralizowania urządzeń. Uczą się, jak nie zwiększyć zagrożenia, jakie informacje zebrać i jak przygotować organizację do przejęcia działań przez specjalistów.


Kompetencje pirotechniczne prowadzącego służą przygotowaniu organizacji do bezpiecznej reakcji i współpracy ze służbami, a nie przekształceniu szkolenia w kurs neutralizacji urządzeń wybuchowych.
Poznajemy charakter działalności, specyfikę obiektu, możliwe źródła zagrożeń, profil uczestników, obowiązujące procedury oraz role ochrony, recepcji, administracji, osób funkcyjnych i kierownictwa.
Na podstawie zebranych informacji ustalamy wariant szkolenia, komponenty CBRNE, poziom szczegółowości, liczebność grupy oraz zakres części praktycznej i scenariuszowej.
Program powinien odpowiadać sytuacjom, które mogą wymagać rzeczywistej reakcji organizacji, a nie wyłącznie najbardziej widowiskowym scenariuszom.
Prowadzimy część merytoryczną, ćwiczenia oraz — jeżeli zostało to objęte zamówieniem — scenariusz organizacyjny sprawdzający alarmowanie, komunikację, kontrolę dostępu i proces podejmowania decyzji.
Podsumowujemy najważniejsze obserwacje i wskazujemy, czy organizacja powinna rozważyć aktualizację procedur, dodatkowe ćwiczenia albo szerszy projekt przygotowania.
Zakres rezultatów zależy od wybranego wariantu oraz ustalonego przedmiotu realizacji. Nie każde szkolenie obejmuje scenariusz, szczegółowe rekomendacje lub dodatkowe materiały wdrożeniowe.
Zakres uwzględniający specyfikę organizacji, środowisko działania oraz możliwe źródła zagrożeń.
Szkolenie przeznaczone dla pracowników, ochrony, recepcji, administracji, osób funkcyjnych albo kadry kierowniczej — zależnie od ustalonego celu.
Materiały wykorzystywane podczas zajęć i wspierające uporządkowanie omawianych zasad.
Praktyczna weryfikacja alarmowania, komunikacji, izolacji miejsca i procesu decyzyjnego — jeżeli została objęta wybranym wariantem.
Podsumowanie obserwacji oraz rekomendacje dotyczące procedur, komunikacji lub dalszych ćwiczeń — jeżeli przewiduje je uzgodniony zakres.
Imienne certyfikaty potwierdzające ukończenie szkolenia oraz jego zakres. Dokumenty nie nadają specjalistycznych uprawnień CBRNE ani pirotechnicznych.
Szkolenie RiskCom rozwija gotowość organizacyjną i przygotowuje ludzi do działań odpowiadających ich funkcjom.
Specjalistyczna identyfikacja substancji, pobieranie próbek, praca w strefie skażonej, specjalistyczna dekontaminacja, neutralizacja materiałów niebezpiecznych oraz rozpoznawanie i neutralizowanie urządzeń wybuchowych wymagają odrębnych kwalifikacji, wyposażenia i uprawnień.
Takie działania są przedmiotem specjalistycznego przygotowania formacji ratowniczych. Szkolenie Centralnej Szkoły PSP trwa pięć dni, obejmuje cztery dni zajęć oraz egzamin i przygotowuje słuchaczy do czynności ratowniczych przy zagrożeniach chemicznych, biologicznych, radiologicznych, nuklearnych i wybuchowych.
RiskCom przygotowuje firmę lub instytucję do wcześniejszego zauważenia sygnałów zagrożenia, ograniczenia ekspozycji, uruchomienia procedur i przekazania działań właściwym podmiotom.
Szkolenia CBRNE realizujemy jako zamknięte programy dla firm, administracji publicznej, JST, placówek edukacyjnych, obiektów komercyjnych i innych instytucji.
Zajęcia mogą odbywać się w siedzibie klienta albo w miejscu zapewniającym odpowiednie warunki do przeprowadzenia uzgodnionej części praktycznej. Czas trwania, liczebność grupy i poziom ćwiczeń ustalamy po poznaniu celu szkolenia.
Wycena zależy od liczby uczestników, lokalizacji, czasu zajęć, liczby prowadzących, wybranych komponentów CBRNE oraz stopnia rozbudowania scenariusza.
Po ukończeniu zajęć uczestnicy otrzymują imienny certyfikat RiskCom. Dokument nie nadaje uprawnień specjalisty CBRNE, ratownika chemicznego ani pirotechnika.
Programy dopasowane do zagrożeń, branży, obiektu i funkcji uczestników.
Zobacz szkolenia z bezpieczeństwa →Uporządkowanie alarmowania, odpowiedzialności, izolacji miejsca, ewakuacji i komunikacji w pierwszych minutach zdarzenia.
Sprawdź procedury bezpieczeństwa →Przygotowanie osób funkcyjnych i organizacji do alarmowania, schronienia, ewakuacji, działania w sytuacjach nadzwyczajnych i współpracy instytucjonalnej.
Zobacz szkolenia z obrony cywilnej i ochrony ludności →CBRN obejmuje zagrożenia chemiczne, biologiczne, radiologiczne i nuklearne. CBRNE obejmuje dodatkowo materiały wybuchowe oraz zdarzenia związane z eksplozją.
Tak. Zakres CBRN stanowi część szkolenia CBRNE. Program obejmuje komponenty chemiczne, biologiczne, radiologiczne i nuklearne oraz dodatkowy komponent wybuchowy.
Uczestnicy uczą się zauważać sygnały ostrzegawcze, ograniczać ekspozycję i uruchamiać właściwą ścieżkę reagowania. Specjalistyczna identyfikacja substancji wymaga odpowiednich kwalifikacji, urządzeń i procedur.
Tak. Zakres może obejmować ujawnienie podejrzanej przesyłki lub przedmiotu, ograniczenie dostępu, alarmowanie, komunikację oraz współpracę ze służbami.
Zakres szkolenia obejmuje bezpieczną pierwszą reakcję organizacji oraz unikanie zachowań zwiększających ryzyko. Neutralizacja urządzeń i materiałów wybuchowych należy do uprawnionych specjalistów.
Nie w każdej sytuacji. W zależności od lokalizacji i charakteru zagrożenia bezpieczniejsze może być pozostanie wewnątrz budynku, ograniczenie przemieszczania albo wyłączenie części obiektu. Decyzje powinny opierać się na procedura